Gedicht
Literatuurprijs: herennering aan een levend begraven liefde
Gedicht in het Nederlandse vertaling: 1- 2
Geest
Ik steek mijn GEEST aan, Om de duisternissen stralend te maken Om de vlammen van mijn oude verlangen te blussen En de labyrinten te vullen met De liedjes van de liefde en onschuld Het doet me er niet toe, Dat de wind mijn letters begraaft Of de motregen, Mijn GEEST met de klei van mijn dorpje kneedt
|
|
Gevoel van een verwaande!
Wanneer ik een ster zie, Verwaand strek ik mijn arm uit Om zijn gloed uit de helaal te plukken Maar de bloeiende lotusbomen, Voor mijn dorstige ogen een waan tonen Dan trek ik mijn geest aan Tussen de graven, Zie ik een fletse bruiloft! En tussen de valken, Zie ik een vrolijke nachtgaal!
|
|
!O, mijn moeder
Nu, ontdek ik dat je net als een vuur bent Die mijn verlangen in de steek laat Geen water beschermt me, Zodat ik te zuiver word Zonder vrouw of gevoelens van de ellende en schuld Ik zal mijn geheim verbergen Om je mijn hemel niet te bezetten Om je mijn gloeiende assen niet te blussen Jouw schitterende tatoeages, zoals de oleanderbloemen, mijn schulden laten bloeien Uit mijn geheugen de gedachtenissen van het begin verdwijnen, Verlaat ik de weestijd naar mijn veilige troon O, mijn moeder! Ik hou jou bittere/prettige berisping bij, Want de tijd maakt jouw zoon verdrietig en blij Totdat hij hardnekkig wordt, en weelderig Net als de geur van de wilde anjers, Net als de kalmte van de arme vissers
Gedicht en vertaling van Tijani Boulaouali
|